Panel logowania

Nowości

imagePrzyprawy w dużych opakowaniachSpecjalnie dla tych, którzy realizują się w kuchni wprowadziliśmy do sklepu
przyprawy w dużych opakowaniach. Spójrz, jak bardzo się to opłaca!

 

Przepisy na wędliny

Przepisy na wędliny

Najstarsze przepisy wędliniarskie dotyczą wędzonek, a w późniejszym okresie kiełbas, które są obecnie najczęściej spożywanymi wędlinami na świecie. Wędzonki są ściśle związane z odkryciem wędzenia przez myśliwych i zbieraczy epoki kamienia (paleolitu). Przyjmuje się, że już ponad 19 tysięcy lat temu przypadkowo poznano właściwości oddziaływania ognia na mięso, które nie tylko konserwowało, ale również nadawało lepszy smak mięsu zwierząt. Potwierdzają to liczne wykopaliska archeologiczne oraz starożytne rysunki i malowidła.

Wyrabianie kiełbas opanowano później, blisko 15 tysięcy lat temu, co zawdzięcza się poznaniu właściwości jelit naturalnych. Najwcześniej znane były w Chinach, Syrii oraz Egipcie. Później zamiłowanie do wędlin wykazywali Grecy i Celtowie. Określano je mianem farcimina, a do najbardziej popularnych wędlin należały botuli (kiszka), tamacula (smażone kiełbaski) oraz lucanicae (kiełbasa wieprzowa). Także starożytni Rzymianie posiadali swoje ulubione specjały wędliniarskie. Do najciekawszych przysmaków zaliczyli kiełbasę wytwarzaną z móżdżków, orzeszków piniowych, jajek, bulionu rybnego, mleka wilczycy i przypraw. Farsz mieszano i napełniano nim osłonki a po ich stwardnieniu kiełbasy smażono.

Pierwsze pisane przepisy wędlin, które przetrwały do naszych czasów pochodzą ze starożytnego Rzymu z książki kucharskiej pt. "Apicus de re Conquinaria". Na kartach tego dziesięcioksięgu zebrano blisko 500 przepisów. Część z nich zostanie wkrótce przedstawionych na łamach "Świata Wędlin". W średniowieczu, w XI wieku na terenie obecnych Niemiec szczególnie lubiane były kiełbasy pratwurst i lebarwurst. W tamtych czasach rzeźnicy byli pełnoprawnym zawodem i oni też trudnili się produkcją różnego rodzaju kiełbas gotowanych, prażonych i smażonych. Poza tym wytwarzali oni m.in. pieczeń z kością, auszpiki, szynki i rolady.

W sekcji tej przedstawiamy popularne przepisy na tradycyjne wyroby wędliniarskie podzielone na cztery kategorie:

  • Przepisy na kiełbasy
    Przepisów na kiełbasę jest tyle, ilu ludzi na świecie - każdy ma swój pomysł na kiełbasę i swoje upodobania. Przepisy tutaj zebrane służą jako pewnego rodzaju podstawa do eksperymentowania i stworzenia własnej wariacji najbardziej smakującej danej osobie kiełbasy.
  • Przepisy na wędzonki
    Przepisy zamieszczone w tym dziale obejmują: szynkę, łopatkę, polędwice, baleron, słoninę i bekon.
  • Przepisy na wędliny podrobowe
    Przepisy zamieszczone w tym dziale obejmują: wątrobianki, pasztetowe, kiszki i salcesony.
  • Przepisy na pozostałe wędliny
    Wszystkie produkty mięsne, które nie pasują do powyższych kategorii.

Kiełbasa lisiecka

PDFDrukujEmail

Kiełbasa lisiecka - 3.5 out of 5 based on 78 votes

Kiełbasa lisiecka to niezwykle smaczna i delikatna kiełbasa, której receptura powstała w latach międzywojennych. Od lat 30 XX wieku była wyrabiana wyłącznie w Liszkach nieopodal Krakowa, później także w Czernichowie. W czasie II wojny światowej wyrób tej kiełbasy był utrudniony, jednak nie zaprzestano go. W okresie powojennym masarze wyrabiali ją nadal, mimo, że nie było to legalne i czasem obarczone karami. Kiełbasa lisiecka jest wytwarzana do dzisiaj, w większości przypadków przez osoby zajmujące się tym w trudnych czasach jej produkcji, zachowane są przy tym tradycyjne receptury.

Obecnie kiełbasa ta jest obok tradycyjnych polskich kabanosów i kiełbasy krakowskiej uznawana za najbardziej popularną polska kiełbasę. Nic więc dziwnego, że 28 września 2005 ta małopolska wędlina została wpisana na europejską listę produktów tradycyjnych (nr 13), dzięki czemu uzyskała ona status chronionego specjału z Polski.

Kiełbasa lisiecka ma długość wianka 35–40 cm i jest naturalnie wędzona dymem z drewna olchowego. Wytwarzana jest wyłącznie z delikatnego mięsa wieprzowego - schabu i szynki. Ma ciemnobrązową barwę i lekko lśniącą skórkę. Dominuje w niej smak doprawionego mięsa wieprzowego z delikatnie wyczuwalną nutą pieprzu, aromatem czosnku i zaznaczoną obecnością soli.

Smak:                        
( 78 głosów )
Stopień trudności:  
( 0 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 1,5 kg chudego mięsa wieprzowego (szynka lub polędwica) i 0,5 kg mięsa wieprzowego tłustego
  • 0,5 kg chudego mięsa z golonki
  • 25 g peklosoli
  • 5 g soli warzonej
  • 3 g cukru
  • 5 g pieprzu
  • 2 g gałki muszkatołowej
  • 1 ząbek czosnku
  • kiełbaśnice, jelita wieprzowe kaliber 36/38 lub 34/36

Sposób przyrządzenia:

Wychładzamy mięso do temperatury od 2 do 6ºC. Następnie mielimy chude mięso z szynki w wilku (maszynce) przez siatkę o średnicy oczek od 20 do 30 mm, tłuste mięso wieprzowe - przez siatkę o średnicy oczek 8 mm. Dodajemy 25 g peklosoli, dokładnie mieszamy i odstawiamy na jedna dobę w chłodnym pomieszczeniu.

Następnego dnia mięso chude z golonki mielimy w maszynce przez siatkę o średnicy oczek 2 mm i kutrujemy lub miksujemy (można przepuścić przez podana siatkę 2–3 razy) z dodatkiem 0,4 kg lodu lub zimnej wody, przypraw i soli warzonej. Dodajemy tak przygotowane mięso do mięsa chudego i tłustego, a potem równomiernie mieszamy. Napełniamy bardzo ściśle jelita, formując je w wianki i wieszamy na kijach wędzarniczych.

Osadzamy od 3 do 4 godzin w pomieszczeniu, które powinno być chłodzone. Nagrzewamy wędzarnię, a następnie czekamy, aż jej temperatura obniży się do 60ºC. Wtedy wkładamy do wędzarni laski z kiełbasą i suszymy je przez 30 minut. Utrzymując temperaturę ok. 55ºC, wędzimy ją gęstym dymem (do wędzenia najlepiej jest użyć drewna bukowego lub olchowego) przez 90 minut. Potem podnosimy temperaturę do 80–90ºC i pieczemy w wędzarni przez 40–60 minut. Kiełbasa powinna mieć na powierzchni złocistobrązowy kolor. Po upieczeniu kiełbasę schładzamy do 18ºC.

 

Smalec babuni

PDFDrukujEmail

Smalec babuni - 3.3 out of 5 based on 19 votes
Kromka chleba ze smalcem była podstawowym chłopskim jadłem w tradycyjnej kuchni wielu krajów, przede wszystkim słowiańskich i germańskich. Jest wytapiany najczęściej ze słoniny wieprzowej. Przeznaczony do bezpośredniego spożycia często wzbogacany jest o odrobinę soli, kawałki rozdrobnionej kiełbasy i cebuli lub skwarki, czasami też inne, mniej konwencjonalne dodatki jak np. kawałki drobno pokrojonego jabłka.

Smak:                        
( 19 głosów )
Stopień trudności:  
( 7 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 1 kg surowej słoniny
  • 0,2 kg podgardla lub wędzonego boczki
  • 0,2 kg karkówki
  • 100 gram suszonych podgrzybków lub prawdziwków
  • 75 ml mleka
  • 2 średniej wielkości ogórki kwaszone
  • 3 cebule
  • 1 małe jabłko
  • 10 g ziół prowansalskich
  • 10 g majeranku
  • 4 ząbki czosnku
  • 5 g czarnego pieprzu

Sposób przyrządzenia:

Słoninę kroimy w drobną kostkę, choć lepsze efekty osiągniemy mieląc ją w maszynce do mięsa na sitku o 4–6 mm otworach (im mniejsze, tym wytapianie słoniny przebiega szybciej). Słoninę wkładamy do odpowiedniej wielkości garnka lub głębokiej patelni i topimy ją na małym ogniu, mieszając co kilka minut.

Tymczasem przygotowujemy grzyby, które powinny się 10–15 minut pomoczyć w wodzie. Przygotowujemy także mięso, które mielimy w maszynce do mięsa. Gdy skwarki na patelni się zeszklą, dodajemy do tego przygotowane mięso i smażymy około 50 minut. Jeżeli smalec będzie za gęsty trzeba dolewać co jakiś czas wodę. Następnie dodajemy posiekaną na drobno cebulę i pokrojone w drobną kostkę grzyby oraz mleko. Gdy wszystko delikatnie się przyrumieni, dodajemy pozostałe składniki, takie jak starte jabłko, ogórki, przyprawy oraz wyciśnięty świeży czosnek oraz mieszamy przez około 5-7 minut na minimalnym ogniu nie dopuszczając przy tym, aby skwarki i cebula się przypaliła.

Całość należy wlać do większego naczynia najlepiej kamionkowego lub ceramicznego i pozwolić ostygnąć. Następnie włożyć do skrzepnięcia do lodówki. Teraz jest już gotowy do spożycia i rozsmarowania np. na świeżej chrupiącej kromce chleba. Smalec można przechowywać w lodówce w słoiku do 6 miesięcy. Smacznego!

 

Smalec delikatesowy

PDFDrukujEmail

Smalec delikatesowy - 4.1 out of 5 based on 10 votes
Kromka chleba ze smalcem była podstawowym chłopskim jadłem w tradycyjnej kuchni wielu krajów, przede wszystkim tych słowiańskich i germańskich. Jest wytapiany najczęściej ze słoniny wieprzowej. Przeznaczony do bezpośredniego spożycia często wzbogacany jest o odrobinę soli, kawałki rozdrobnionej kiełbasy i cebuli lub skwarki, czasami też inne, mniej konwencjonalne dodatki jak np. kawałki drobno pokrojonego jabłka. Smalec delikatesowy wyrabiany jest na bazie smalcu tradycyjnego z dodatkiem kakao i śliwkowych powideł. Połączenie to smakuje wyjątkowo dobrze.

Smak:                        
( 10 głosów )
Stopień trudności:  
( 6 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 0,6 kg surowej słoniny
  • 1 duże jabłko
  • trzy łyżki śliwkowych powideł
  • 10 g tymianku
  • 5 g szałwi
  • 5 g soli
  • 40 gram cukru (trzy czubate łyżki)
  • 20 gram kakao (dwie łyżki)
  • 100 ml mleka lub 50 ml wody

Sposób przyrządzenia:

Słoninę kroimy w drobną kostkę, choć lepsze efekty osiągniemy mieląc ją w maszynce do mięsa na sitku o 4-6 mm otworach (im mniejsze, tym wytapianie słoniny przebiega szybciej). Słoninę wkładamy do odpowiedniej wielkości garnka lub głębokiej patelni i topimy ją na małym ogniu, mieszając co kilka minut.

W wolnej chwili obieramy jabłko, które następnie ścieramy na tarce. Słonina ma się topić do czasu, aż w wytopionym smalcu skwarki będą w miarę swobodnie pływać i się zeszklą. Trwa to z reguły około godziny. W miarę potrzeb możemy dolać do smalcu do 100 ml mleka ewentualnie wody. Wtedy jego konsystencja będzie lepsza, co sprzyjać będzie jego rozsmarowywaniu.

Następnie dodajemy powidła, przyprawy i kakao. Trzymamy je jeszcze przez 3 minuty na ogniu, mieszając co chwilę. Trzeba pamiętać, że smalec nawet po zdjęciu z ognia gotuje się jeszcze przez chwilę, ważne jest więc aby nie zdjąć go za późno z ognia, bo skwarki i cebulka będą przypalone. Całość wlać do większego naczynia najlepiej ceramicznego lub kamionki i pozwolić ostygnąć. Później możemy przełożyć smalec do salaterek lub słoiczków oraz włożyć do zakrzepnięcia do lodówki. Teraz jest już gotowy do spożycia i rozsmarowania np. na świeżej chrupiącej kromce chleba. Smalec można przechowywać w lodówce w słoiku do 6 miesięcy.

 

Smalec królewski

PDFDrukujEmail

Smalec królewski - 4.3 out of 5 based on 18 votes
Kromka chleba ze smalcem (ang. lard) była podstawowym chłopskim jadłem w tradycyjnej kuchni wielu krajów, przede wszystkim słowiańskich i germańskich. Jest wytapiany najczęściej ze słoniny wieprzowej. Przeznaczony do bezpośredniego spożycia często wzbogacany jest o odrobinę soli, kawałki rozdrobnionej kiełbasy i cebuli lub skwarki, czasami też inne, mniej konwencjonalne dodatki jak np. kawałki drobno pokrojonego jabłka. Smalec królewski to tradycyjny prosty i mało czasochłonny przepis wywodzący się bezpośrednio z polskiej kuchni. Smakuje świetnie ze świeżym chrupiącym chlebem.

Smak:                        
( 18 głosów )
Stopień trudności:  
( 10 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 0,7 kg surowej słoniny
  • 0,2 kg łopatki
  • 0,2 kg karkówki
  • 0,3 kg surowego lub wędzonego boczku
  • 0,3 l wody
  • 3 cebule
  • 1 małe jabłko
  • 10 g białego lub czarnego mielonego pieprzu
  • 10 g majeranku
  • 4 ząbki czosnku

Sposób przyrządzenia:

Słoninę kroimy w drobną kostkę, choć lepsze efekty osiągniemy mieląc ją w maszynce do mięsa na sitku o 6 mm otworach (im mniejsze, tym wytapianie słoniny przebiega szybciej). Słoninę wkładamy do odpowiedniej wielkości garnka lub głębokiej patelni i topimy ją na małym ogniu, mieszając co kilka minut.

Tymczasem przygotowujemy mięso, które mielimy w maszynce do mięsa. Gdy skwarki na patelni się zeszklą, dodajemy do tego przygotowane mięso i smażymy około 50 minut dolewając co jakiś czas wodę (w sumie około 300 ml). Następnie dodajemy posiekaną na drobno cebulę. Gdy delikatnie się przyrumieni, dodajemy pozostałe składniki, takie jak starte jabłko, przyprawy oraz wyciśnięty świeży czosnek oraz mieszamy przez około 3 minuty na minimalnym ogniu nie dopuszczając przy tym, aby skwarki i cebula się przypaliła.

Całość wlać do większego naczynia najlepiej kamionkowego lub ceramicznego i pozwolić ostygnąć. Następnie włożyć do skrzepnięcia do lodówki. Teraz jest już gotowy do spożycia i rozsmarowania np. na świeżej chrupiącej kromce chleba. Smalec można przechowywać w lodówce w słoiku do 6 miesięcy. Dla urozmaicenia przepisu można także dodać około 100-300 gram zmielonych grzybów.

 

Smalec domowy tradycyjny

PDFDrukujEmail

Smalec domowy tradycyjny - 4.5 out of 5 based on 11 votes
Kromka chleba ze smalcem była podstawowym chłopskim jadłem w tradycyjnej kuchni wielu krajów, przede wszystkim słowiańskich i germańskich. Jest wytapiany najczęściej ze słoniny wieprzowej. Przeznaczony do bezpośredniego spożycia często wzbogacany jest o odrobinę soli, kawałki rozdrobnionej kiełbasy i cebuli lub skwarki, czasami też inne, mniej konwencjonalne dodatki jak np. kawałki drobno pokrojonego jabłka.

Smak:                        
( 11 głosów )
Stopień trudności:  
( 8 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 1 kg surowej słoniny
  • 2 małej wielkości cebule
  • 1 dużo jabłko
  • 1,5 ząbka czosnku
  • 5 gram soli
  • 5 gram mielonego pieprzu białego
  • 7 gram majeranku
  • 100 ml mleka lub 50 ml wody

Sposób przyrządzenia:

Słoninę kroimy w drobną kostkę, choć lepsze efekty osiągniemy mieląc ją w maszynce do mięsa na sitku o 4-6 mm otworach (im mniejsze, tym wytapianie słoniny przebiega szybciej). Słoninę wkładamy do odpowiedniej wielkości garnka lub głębokiej patelni i topimy ją na małym ogniu, mieszając co kilka minut do czasu, aż w wytopionym smalcu skwarki będą w miarę swobodnie pływać i się zeszklą. Trwa to z reguły około godziny. W miarę potrzeb możemy dolać do smalcu do 100 ml mleka ewentualnie wody. Wtedy jego konsystencja będzie lepsza, co sprzyjać będzie jego rozsmarowywaniu.

W wolnej chwili obieramy jabłko, które następnie ścieramy na tarce. Następnie na patelnię dodajemy jabłko, przyprawy, sól, wyciśnięty czosnek oraz cebulę. Trzymamy je jeszcze przez 3 minuty na ogniu, mieszając co chwilę. Trzeba pamiętać, że smalec nawet po zdjęciu z ognia gotuje się jeszcze przez chwilę, ważne jest więc aby nie zdjąć go za późno z ognia, bo skwarki i cebulka będą przypalone. Całość wlać do większego naczynia najlepiej ceramicznego lub kamionki i pozwolić ostygnąć. Później możemy przełożyć smalec do salaterek lub słoiczków oraz włożyć do zakrzepnięcia do lodówki. Teraz jest już gotowy do spożycia i rozsmarowania np. na świeżej chrupiącej kromce chleba. Smalec można przechowywać w lodówce w słoiku do 6 miesięcy.

 

Kiełbasa szynkowa

PDFDrukujEmail

Kiełbasa szynkowa - 2.9 out of 5 based on 50 votes
Tradycyjna kiełbasa szynkowa wyrabiana jest przede wszystkim z mięsa wieprzowego z dodatkiem wołowiny i słoniny. Z wyglądu oraz smaku przypomina kiełbasę krakowską. Przygotowywana jest zarówno w osłonkach naturalnych, jak i białkowych. Długość batonu to około 45 cm. Świetnie pasuje do kanapek.

Smak:                        
( 50 głosów )
Stopień trudności:  
( 23 głosów ) Kiełbasa szynkowa

Potrzebne składniki:

  • 0,5 kg wołowiny
  • 2 kg wieprzowiny
  • 0,5 kg słoniny
  • 0,4 kg tłuczonego lodu (ew. zimnej wody)
  • 40 g soli do peklowania
  • 15 g warzonki
  • 10 g cebuli
  • 5 g mielonego pieprzu (biały i czarny)
  • 1 g kolendry
  • 1 g gałki muszkatołowej
  • 1 g słodkiej papryki
  • 1 ząbek czosnku
  • kiełbaśnice, jelita wieprzowe kaliber 36/38 (dł. 4–5 m) lub osłonki sztuczne białkowe kaliber 50

Sposób przyrządzenia:

Schłodzone mięso dokładnie oczyścić ze ścięgien i tłuszczu oraz pokroić na kawałki o boku 2,5 cm. Zmieszać i dobrze wymieszać z peklosolą. Odstawić na 12–24 godzin w lodówce. Po peklowaniu mięso oraz słoninę dobrze zmielić w maszynce do mięsa z sitkiem o oczkach 3 mm. Do farszu dodać przyprawy, warzywa i lód oraz dobrze wymieszać do uzyskania kleistości i jednolitości masy. Po wyrobieniu farszu nadziać nim osłonki wieprzowe lub białkowe, które wcześniej dzielimy na 50–60 cm odcinki. Po zawiązaniu końców kiełbasy i usunięciu pęcherzyków powietrza pozwalamy na osadzanie się kiełbasy przez 2–3 godzin w chłodnym i przewiewnym miejscu.

Następnie wędzić na gorąco przez około 2 godziny w temperaturze 65–75°C do osiągnięcia przez kiełbasę jasnobrązowej barwy. Później parzyć w wodzie w temperaturze 75°C przez około 75 minut aż kiełbasa wewnątrz osiągnie temperaturę 70°C. Po parzeniu kiełbasę schłodzić pod strumieniem letniej wody i pozwolić na wyschnięcie.

 

Kiełbasa wiedeńska

PDFDrukujEmail

Kiełbasa wiedeńska - 3.5 out of 5 based on 14 votes
Tradycyjna kiełbasa wiedeńska wyrabiana jest z mięsa wieprzowego i wołowego z dodatkiem słoniny. Te cienkie kiełbasy doskonale wyglądają i smakują zarówno gotowane, jak i pieczone na grillu. Cześć osób praktykuje również obie metody, najpierw gotując kiełbasę przez 2–3 minuty a następnie smaży na grillu, co ma jej zapewnić dodatkową soczystość i delikatność.

Smak:                        
( 14 głosów )
Stopień trudności:  
( 6 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 0,45 kg wołowiny (można też użyć innego mięsa, jak cielęcinę czy mięso drobiowe)
  • 0,45 kg wieprzowiny
  • 0,4 kg słoniny
  • 0,4 kg podgardle wieprzowe
  • 0,3 kg skruszonego lodu
  • 35 g soli do peklowania
  • 20 g cebuli (pół cebuli)
  • 5 g białego mielonego pieprzu
  • 1 g gałki muszkatołowej
  • 1 g kolendry i imbiru
  • 3 g papryki szlachetnej
  • jelita baranie kaliber 22/24 (długość 5 m)

Sposób przyrządzenia:

Schłodzone mięso oraz słoninę drobno zmielić (najlepiej dwukrotnie) w maszynce do mięsa z sitkiem o oczkach 3 mm. Do farszu dodać przyprawy i inne dodatki oraz dobrze wymieszać i ugnieść. Po wyrobieniu farszu nadziać nim jelita baranie. Każda kiełbaska powinna mieć około 70 g.

Po zawiązaniu końców kiełbasy wędzić ją w gorącym dymie w temperaturze 70°C aż nabiorą czerwono-brązowego koloru. Następnie parzyć przez około 15 minut w temperaturze 80°C. Na końcu kiełbasę lekko schłodzić pod strumieniem letniej wody i przechowywać w chłodnym miejscu.

 

Serdelki

PDFDrukujEmail

Serdelki - 3.4 out of 5 based on 14 votes
W Polsce przyjęło się uważać serdelki za wyrób Polski, aczkolwiek autorzy książki "Domowy wyrób kiełbas" są zgodni, ze to kiełbasa niemiecka. W każdym razie serdelki mogą być wyrabiane z różnych gatunków mięsa dziczyzny, wieprzowiny i wołowiny lub ich połączeń. Składnikami niezbędnym jest przy tym cebula, czosnek i goździki. Poniżej przedstawiamy serdelki w najbardziej rozpowszechnionej wersji kombinowanej wieprzowej i wołowej.

Smak:                        
( 14 głosów )
Stopień trudności:  
( 12 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 1,2 kg chudej wołowiny
  • 1 kg chudej pachwiny wieprzowej
  • 1,2 słoniny
  • 65 g soli do peklowania
  • 20 g cebuli
  • 10 g mielonego pieprzu (biały i czarny)
  • 4 g wzmacniacza smaku
  • 2 g kolendry
  • 2 g gałki muszkatołowej
  • 2 g goździków
  • 2 g słodkiej papryki
  • 2 ząbki czosnku
  • jelita wieprzowe (kiełbaśnice) kaliber od 28/30 do 32/34 (długość 7-10 m)

Sposób przyrządzenia:

Schłodzone mięso oraz słoninę dobrze zmielić w maszynce do mięsa z sitkiem o oczkach 2 mm. Do farszu dodać przyprawy i inne dodatki oraz dobrze wymieszać ręcznie, a potem przy użyciu robota kuchennego. Po wyrobieniu farszu nadziać nim kiełbaśnice. Po zawiązaniu końców kiełbasy parzyć w wodzie przez około 30 minut w temperaturze 70°C. Po parzeniu kiełbasę lekko schłodzić pod strumieniem letniej wody.

 

Serwolatka cielęca

PDFDrukujEmail

Serwolatka cielęca - 4.3 out of 5 based on 6 votes
Serwolatka (fr. cervelas) to wędzona kiełbasa z drobno krajanego mięsa wieprzowego, cielęciny i boczku. Serwolatka cielęca cechuje się delikatnym smakiem z nutką korzennego zapachu. Stosunkowo łatwo i szybko można ja przygotować.

Smak:                        
( 6 głosów )
Stopień trudności:  
( 5 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 0,7 kg podgardla wieprzowego
  • 0,6 kg cielęciny
  • 0,4 kg wieprzowiny
  • 0,2 kg tłuczonego lodu
  • 35 g soli do peklowania
  • 20 g cebuli
  • 5 g białego mielonego pieprzu
  • 2 g kwiatu muszkatołowego
  • 1 g imbiru
  • 1 g kardamonu
  • prostokątne formy do pieczenia (naczynie żaroodporne lub forma aluminiowa)

Sposób przyrządzenia:

Schłodzone mięso drobno zmielić w maszynce do mięsa z sitkiem o oczkach 2 mm. Do farszu dodać przyprawy, cebulę i inne dodatki. Dobrze wymieszać. Po wyrobieniu farszu napełnić dobrze natłuszczone (smalcem, masłem lub margaryną) prostokątne formy do pieczenia. Ugnieść, aby pozbyć się powietrza oraz wyrównać lekko zwilżoną wodą powierzchnię serwatki. Następnie ponacinać farsz nożem po skosie tak, aby na jej powierzchni widniała tekstura siatki. To spowoduje, że powierzchnia kiełbasy nie popęka podczas pieczenia. Kolejny etap to pieczenie. Piec w piekarniku z termoobiegiem w temperaturze 160°C przez około 60 minut w przypadku formy 1 kg a 120 minut w przypadku formy 2 kg. Następnie pozostawić do wystygnięcia.

 

Kiełbasa liońska - lyoner

PDFDrukujEmail

Kiełbasa liońska - lyoner - 4.8 out of 5 based on 9 votes
Przepis na kiełbasę lyońska pochodzi pierwotnie z miasta Lyon - bastionu francuskiego przemysłu mięsnego. Tam jednak znana jest pod nazwa cervelas. Jest to niezwykle smaczna i delikatna kiełbasa o jasnoróżowej barwie. Kiełbasa wytwarzana jest z peklowanego mięsa wieprzowego i chudej wołowiny z dodatkiem białego pieprzu, gałki muszkatołowej, kolendry, czosnku, imbiru i kardamonu. Często lyoner wyrabiany jest z dodatkiem kawałków świeżej papryki lub pieczarek.

Smak:                        
( 9 głosów )
Stopień trudności:  
( 8 głosów )

Potrzebne składniki:

  • 0,45 kg wołowiny (można też użyć innego mięsa, jak cielęcinę czy mięso drobiowe)
  • 0,45 kg wieprzowiny
  • 0,4 kg słoniny
  • 0,4 kg podgardle wieprzowe
  • 0,3 kg skruszonego lodu
  • 35 g soli do peklowania
  • 20 g cebuli (pół cebuli)
  • 5 g białego mielonego pieprzu
  • 1 g gałki muszkatołowej
  • 1 g kolendry i imbiru
  • 1 g papryki czerwonej
  • kiełbaśnice, jelita wieprzowe kaliber 44/+ w górę (długość 2–3 m)

Sposób przyrządzenia:

Schłodzone mięso oraz słoninę dobrze zmielić (najlepiej dwukrotnie) w maszynce do mięsa z sitkiem o oczkach 2 mm. Do farszu dodać przyprawy i inne dodatki oraz dobrze wymieszać ręcznie a potem przy użyciu robota kuchennego. Po wyrobieniu farszu nadziać nim osłonki wieprzowe lub wołowe. Po zawiązaniu końców kiełbasy parzyć w wodzie około 60 minut w temperaturze 70–80°C. Po parzeniu kiełbasę lekko schłodzić pod strumieniem letniej wody.


 

Strona 7 z 8

Warto pamiętać

Wszystkie ceny zawierają podatek VAT. Możliwy jest odbiór osobisty, jak i wysyłka zamówienia. Koszty przesyłki są zależne od wagi. Do zamówienia o wadze do 5 kg zostanie doliczona kwota w wysokości 14,50 zł, a powyżej 5 kg kwota 19,50 zł (przedpłata; Polska).